“Herkes bir ize, bir resme , başkasının bir haline aldandı. Asıl tehlike zaten kötü olan ve bilinebilir kötüler değildir ki, kanmak asıl, iyiye ve başka zannedilene kanmadır” Şule Gürbüz
Bu daha ne ki! Zira evlilik bağı kurulunca,
Ben girerim devreye, tüm hünerimi gösteririm, En büyük saadeti huysuzluklarla tuzla buz ederim;
Zira insan insana benzemez, uymaz saatler birbirine.
Ve dileğine kavuşan da sıkıca sarılmaz ona,
Hep daha büyük arzular peşinden koşar aptalca,
Kanıksar elindeki mutluluğu, talihine yüz çevirir,
FAUST
Ah, bir tanem, kavrayış dedikleri şey, inan ki,
Kibir ve dar görüşlülüktür çoğu zaman.
MARGARETE
Nasıl yani?
FAUST
Saflığın, masumiyetin de nedense asla Bilmemesi kendi değerini, kutsallığını!
Tevazu ve sadeliktir en büyük bağışı,
Sevgiyle lütuf dağıtan tabiatın...
MEFİSTOFELES;
İşte bu laflarından tanırım ben âlim adamı!
Dokunamadıklarınız size millerce uzaktır,
Kavrayamadıklarınız sizin için yok hükmündedir,
Hesaplayamadıklarınız hakiki değildir gözünüzde,
Ölçüp tartamadıklarınızın ağırlığı yoktur sizce,
Basmadığınız para sizce zaten geçerli değildir.