Ruh: fıtratına uygun yaşantısıyla mutlu, Rabbiyle beraberliği ile tatmin olur. Kalp ne kadar huzurlu ise ruh o kadar canlılık kazanır. Ruhun besin kaynağı, ibadettir. İbadetle beslenen ruh huzur ve sükûn ile yaşar. İbadetten mahrum kaldığında ise pişmanlıklar ve günlük acılar içerisinde kalmaktadır.
“Benim hayatım” diyebilmen, “Yaşadım!” diyebilmen için her zaman, kimsenin bilmediği bir koşulda dahi, sen kendin için doğru olanı, adil olanı yapmalısın.