Aklımın enaniyetsiz ritmini hep sana tutarım anne.
Tutarım tüm çocukluğumla dünyayı, sen geç diye.
Şefkatli menekşeler büyür, gözlerinin toprak renginde
Büyüdükçe, yaram az'alır anne.
Gülmeyi unutmuşum dünya telaşı işte
Gül dik biraz yanaklarıma, ellerinin ince işçiliğinde.
Biliyorum, sancılı bir sahne ki bu hayat, akıl oynatır
Bas beni acıyan yerlerine...