Videolar
Sar beni, üşüyorum... (Öykü)
Eskiden çok seviyordum o şiiri. Şimdi daha çok seviyorum. Vallahi üstümü başımı yırtacağım, avazım çıktığı kadar bağıracam. Bağırmak istiyorum çünkü. Öyle normal bağırmak değil. Mahalleye anons
Çok gezen mi bilir, çok okuyan mı?
Bana soracak olursanız, en iyisi okuyarak gezmektir.
Siz atmanız gereken adımları attıkça Yaradan sizin önünüze birçok fırsat çıkartacaktır. Bir söz vardır: "Çok gezen mi bilir çok okuyan mı?" diye. Onlarca yüzlerce binlerce kitap okusanız dahi onları eyleme dökmediğiniz sürece onların size hiçbir faydası olmaz. Sahip olduğunuz bilgiyi kullanmadıkça ona sahip olmak sizi ayrıcalıklı kılmaz.
Dostum da bilir ki alıntının ne kadar muhteşem olduğunu anlamak için bağlamına da bakmak lazım. Okuyan okur, okumayan okumaz 😄
İlk okuma alanı "insanın kendisidir." Bu ontolojik bir okumadır.
İnsanın kendi mahiyetini, zaaflarını, potansiyelini, içindeki ilâhî nefhayı fark etmesi...
Kendisini okuyan insan, acziyle ilâhî kudret arasındaki dengeyi, hiçliğiyle emaneti birlikte idrak eder.
Hz. Ali'nin "Men arefe nefsehu, fekad arefe rabbehu" "Kim nefsini bilirse Rabbini bilir” sözü bu okumayı özetler.
"Senden önce, benim gözlerim bakıyormuş ama görmüyormuş."
"Tatlı dilini severim." dedi, başını göğsüne dayamış, kollarının arasında iki büklüm kıvrılmış bir halde yatmakta olanı rahatsız etmemeye özen göstererek,
"Bakan da gören de sensin."
"Sen ışığımsın, ışık olmasa göz neye yarar."
"Göz görmese ışık neye yarar."
"Sen, sen ay ışığısın, hani geceyi aydınlatarak ölüme meydan okuyan âşıklara büyük heyecanlar yaşatan ve unutulmaz şiirler yazdıran."
"Senden önce ben, ben sanki hiç yaşamamışım."
Konuşanlar bir kadınla bir erkek miydi, yoksa bir tende yaşayan biri can biri canan gibi birbirine yakın, iki sevgili miydi? Kim bilir?
