Yalnız para pul için çalışırken, kendi elimizle kendi zindanımızı kuruyoruz. Yaşamaya değer hiçbir şey sağlamayan o değersiz paramızla kendi kabuğumuza çekiliyoruz.
Benim bir kimseye yaptığım iyiliğe karşılık onun kötülükle mukabele etmesinin üstünde durmam. Çünkü vazifem değildir. Ondan iyilik beklemek kadrini bilmedi demek edepsizliktir. İş onun bilmesinde değil hakkın bilmesindedir.