olivia

İnsan zor bir ulustur, kendi evinde yaşar. Isınmaz neler yoksa, bir odası soğuksa.
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ölüm; ben onu çiçeklerle giderken gördüm. Ölüm; ben onu yaşamları bilerken gördüm. Obur doymazlıkların obur açlıklarında. Ölüm; ben onu, varlıkları silerken gördüm. Ama bir de yokluğun ve yüreğin önünde; Ölüm; ben seni utanç ile titrerken gördüm.
Ora'da özlenen zaman. Bura'da yaşanılandan Belki de daha durgundu.
Niçin bırakmazlar bizi insan-insan, Seni de, beni de kırdılar insan-insan. Ben onun kırıldığına kırıldığımdan, O da benim kırıldığıma kırıldığından. Bırakmadılar kırılalım insan-insan.
KAN GİBİ·Kitabı okudu
Ne zaman bir yakını ölse birinin, Onu ilk-ölüm sanır kalır o. Ne zaman bir sevdiği ölse birinin, Onu en-ölüm alır kalır o. Ne zaman bir saydığı ölse birinin, Onu hep-ölüm bulur kalır o. Ne zaman bir-bildiği ölse birinin. Onu son ölüm sayar kalır o. Ne zaman bir umduğu ölse birinin. Onu yok-ölüm duyar kalır o. Ne zaman bir her şeyi ölse birinin, Kendini ölümlerle yaşar kalır o. Ne zaman bir kendisi ölse birinin. Ölümlerde kendini yaşar kalır o.
ÖLÜMÜN YÜKSELİŞİ VE ÇÖKÜŞÜ·Kitabı okudu