Bozguna uğradım.
Yitirildim.
Düzgün yazılmış bir cümlenin ortasına bir çığ gibi düştüm.
Cümlenin kızlık zarı patladı.
Şimdi bir seks işçisinin bacak arasında işsizim.
Ne kadar da terbiyesizce sürükleniyor beynimden düşüncelerim.
Özür dilerim.
Ben olamadığım için.
Açıklamaya ihtiyaç duymadığım yalanlarım, hiçbir anlamı olmayan doğrulardan daha iyi görünüyor.
Senin ne düşündüğün umurumda bile değil.
Anlaşılmayı da beklemiyorum.
Ben kendimi bir zaman aralığında kıstırdım.
Oradan kaçmak isteyen yanlarımı da teker teker işsiz kaldığım yere yolladım.
Şimdi hayata kuşbakışı bakıyorum.
Kuş kadar beynim kaldı çünkü.
Hayvan haklarını savunacak kadar kafam basmıyor.
Kusuruma bakmayın.