Aile, çocuğun ruhunu yok etmek için kurulmuştur.
Ama, Phyllis Chesler’ın söylediği gibi, aile, daha çok,
“kız çocuğunun ruhunu yok etmek için kurulmuştur.”
Aile ve aile üzerinden toplum, kız çocuklarını sonunda, başka kadınların eziyet görmesinden zevk alan, başka kadınların nazik muamele görmesini, destek görmesini, rahat etmesini çekemeyen, güzel muamele gören kadınlara rastladığında bu muameleyle kötücül kahkahalarla alay eden ve herkesi de alaya,
küçümsemeye, hor görmeye davet eden kadınlara
dönüştürür.
Kültür, taşıyıcılığını toplumlarda hep kadınların yaptığı bir şey. Kadınlar, kendileri ezildikleri için kızlarını ezdiler ve onlara herkes tarafından ezilmesini öğrettiler. Toplumlarındaki kız çocukları üzerinde böyle bir baskı kurup o baskıyı onlarda rasyonalize etmeselerdi, içselleştirmeselerdi, o kız çocukları büyüyüp başka kadınların kötülüğünü dileyen
canavarlara dönüşmezlerdi.