Tıpkı hayat gibi, sonu da sonuna kadar sevmek gerek. Merhabaları sevdiğimiz gibi, elvedaları da sevmek gerek. Doğru dürüst hoşça kal demeyi hiçbir zaman bilemedim... Tanrım, dünyayı ebediyen terk edeceğini bilmek insanın içini parçalıyor. Kalbimi vatana, doğruluk ve dürüstlüğümü ve erkeklere miras bırakıyorum, buna ihtiyaçları var. Ruhumu kadınlara, menfaat peşinde koşmamamı aşırı hırslı olanlara, felsefemi baskı görenlere, dinimi ateistlere, içten neşemi ise can sıkanlara bırakıyorum. Ve namuslu servetin tüm kalıntıları varisime, oğluma kalacaktır.
Elveda oğlum, sen bu mektubu aldığında ben artık hayatta olmayacağım, sevgili oğlum, masum olarak öleceğim.