Karanlıktan nefret ediyordu ama ışıktan daha da çok nefret ediyordu, en başta da Yüzük’ten.
“Ne demek istiyorsun?” dedi Frodo. “Yüzük onun kıymetlisi, önem verdiği tek şey değil miydi? Eğer ondan nefret ediyorduysa neden yüzükten kurtulmadı veya onu bırakıp çıkıp gitmedi?”
“Bütün bu duyduklarından sonra anlamaya başlaman lazım artık Frodo,” dedi Gandalf. “Ondan hem nefret ediyor, hem de seviyordu, aynı kendinden nefret edip, kendini sevdiği gibi. Ondan kurtulamazdı. Artık bu konuda hiç iradesi kalmamıştı.”