Çünkü bakmıyor ,okumuyor ,merak etmiyor. Bizim insanımız gazete havadisi ile, televizyon aracılığıyla duyar. Bir de mektepte onu etkileyen bir hocası olmuştur .Lisede sevdiği öğretmeninden ne duyduysa onunla kalır. Deney yapmaz ,konuşmaz, dinlemez. Sorun bakın ,üniversitedeki üniversite hocasını, lise mezunu lise hocasını anlatır Kendisi sorgulamamıştır hiçbir şeyi. Ben her türden insanlar konuşurum .Adamın yaşı 70 bana hala askerdeki üsteğmenini anlatıyor. Sabırla dinlerim. Ama dürterim de iyi anlatsın diye. Aradan 50 sene geçmiş adamın hayatını iz bırakan başka bir tecrübesi olmamış. Bu çok tuhaf değil mi?
Mülkiyelilerin bir marşı var. "Başka bir aşk istemez aşkınla çarpar lalbimiz , Ey Vatan gözyaşların dinsin yetiştik çünkü biz" bu tür şeyler çok komik geliyor bana Sanki evvelden Osmanlı devrinde vatan hep ağlıyordu .Ama tabi insanın kendine var etmesi için kendine öncekini zemmetmesi lazım.