Bu kuşların içinde başarısızlıktan, hüsrandan korkan olmadığı gibi hepsi de istedikleri gibi özgürce uçuyorlardı. Çünkü onlar diğer canlılar gibi hırs gözetmiyor, kendilerine yetecek olandan başka bir şey aramıyorlardı.
Halbuki insan denilen yaratık kendine yetecek olana kanaat etmiyor, elde edilmesi çok zor olan şeylerin peşine düşüyor, hırsını tatmin etmek için en çirkin ve en tehlikeli yollara sapmaktan bile çekinmiyordu.
Hiçbir şey beni sevecen oldukları kadar itici de olan teyzelerimin bana sarılma ihtimalinden daha fazla korkutamaz. Bir gün annemin kucağındayken bana hangimiz daha güzeliz diye sormuşlardı. Yüzlerini dikkatli bir şekilde inceledikten sonra, düşünceli bir şekilde birini işaret ederek cevap verdim: "Şu diğeri kadar çirkin değil."