Ekran süremiz artıyor!
Yalnızlaşarak uzaklaşıyoruz beşeri sanrıdan.
Zaman gittikçe daralıyor, bilincimiz tozlu bir sandıkta
Gizlenerek hapsoluyor tüm duygular ve tanrılar.
Yelkovan, akrebin peşinde dolanıyor uzak kaygıdan
Ve sessizce yalnızlaşıyor insan.
Tik tak, tik tak!
Yankılanan boşluklarda anlam arıyor insan,
Başkasının gürültüsüne karışarak.
Tik tak, tik tak!
2024, Ankara
Kutsal devletle ilişkileri hep böyle olmuştu: Bir yanda baskı, zulüm, diğer yandan direnç, sevgi. Belki de hayat bu iki uç arasında bir denge kurma çabasıydı.
Bu konuda dünyanın en güzel dizelerini Robert Frost yazmıştı:" Ormanda giderken/ Yol ikiye ayrıldı/ ve ben seçtim / Daha az gidilmiş olanı." Öz mü daha önce gelmeliydi varlık mı?