Ömür
@omrtba
Dik dur ve Gülümse bırak neden gülümsedigini merak etsinler..
(Bibliosmia/Overthinker)
youtube.com/watch?v=4UmZNYh...
Anesteziyoloji
İstanbul
Mersin, 29 Nisan
567 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Mektup yazılan çağda yaşamak isterken, onca kelimenin bir anlam ifade etmediği çağa denk geldik. Bilmiyorum neden yazdığımı ama yazmak istiyorum yazacağım. Çünkü şimdilik hayatın elimden almadığı tek güzel şey hala yazabiliyor olmam. Avuçlarını birleyip su doldursan ne kadar tutabilirsin. Ay ile Güneş birbirine sevdalansa, kavuşmasını nasıl anlamlandırabilirsin. Yeryüzü ve gökyüzü sırt dönse birbirine, nolurdu halimiz. Yaz ve kışın gönlü geçseydi birbirine, gör şu kopan fırtınayı. Bunların olması mümkün olsa, kıyamet atfedilir. Anlattıklarımın kıyametinin misli yokluğunda kopuyor. Sancıların dili tabiplere zahirmiş. Öyle diyor bu insanlar. Tabipler bilirmiş güya. Derdi, dermanı, şifayı. Hangi tabip, ela gözlerinin bakışında verdiği şifayı verebilir. Hangi tabip; gülüşünde sunduğun alemleri, gönlüme nakşedebilir. Gönlüme neşter vurmadan dokunamayan tabip, senin öylece orda hüküm sürdüğünü hangi gözle görebilir. Şimdi gelmediğin her gün, gönlümün bilmem kaçıncı derinliğine yol alıyorum. Meczup Mecnûn, sen varsın diye sokağındaki köpeği bile seviyormuş. Ben senin ayağının bastığı yollarda kendimi kaybediyorum. Kendi kendimi, o yolda kaybediyorum. Kalp düşünebilseydi anlatmaktan vaz geçerdi diyorum..
Reklam
“Unutamazsın. Bir insanı bu kadar sevince koşulsuz, bir de üstüne kavuşamazsan unutamazsın.” ‘Ama bilmiyorlar ki; bazı şeyleri, istesen de unutamazsın.
youtu.be/3C4S4W7GElk
Sen çıldırmış şairlerin, titreyen mısralarında bahsettiği perisin.. Ben pencereler önünde o güzelim yılların, hayalin gözlerimin önünde bize ağlıyorum..
youtu.be/vQqMqD9negk
Nereye gidersem gideyim, kiminle olursam olayım; aklıma geldiği an, darmadağın edecek beni bazı hatıralarım. Dünya kendimden kaçabileceğim kadar büyük bir yer değil.. Demem o ki hayatın en hüzünlü anı, mevsimine kapıldığın kişinin bahçesinde açabilecek bir çiçek olmadığını anladığın andır bırak gitsin.. bırak git...
Bir takım mektuplar yazıyorum, kimseye... Adresi yok, pulu yok. İçinde benden ne varsa. Sanırım mektup yazmayı seviyorum. Belki bir gün duygularımı ona söyleyebilir diye... Sokaklarına, kaldırım taşlarına fazla anlam yükledim. Bu yüzden kaybettim ben belki de. Nitekim sevdiği kadar sevilmez insan ağlama. Unut, dibine kadar..