Ömür

Ömür
@omrtba
Dik dur ve Gülümse bırak neden gülümsedigini merak etsinler.. (Bibliosmia/Overthinker) youtube.com/watch?v=4UmZNYh...
Anesteziyoloji
İstanbul
Mersin, 29 Nisan
567 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Her biten aşkın enkazını birileri kaldırır. Hiçbir aşk kendini gömmez, katili vardır ve meçhul bir cinayettir. Eşkâli belli olmayan zaman dilimlerinde… Varoluş sancıları içindeyken sizlere ayak uydurmaya çalışıyorum. günler geçiyor, mevsimler değişiyor, saatler aleyhime işliyor sanki her geçen saniye bir eziyete dönüşüyor. yazması basit, yaşaması zor. şuramda hep bir sızı, geçmek bilmiyor kafamın içinde dönüp duran düşüncelerin ne olduğunu kestiremeyecek hale geldim, sanki yüz kişi bir arada aynı anda konuşuyormuşçasına karmaşa , yorgunum korkularım yarı yolda bırakmaktan yana çok yorgunum... 🎈🎈 youtu.be/WFXt9uKGU-U Bu son Elveda..
Şiir
Reklam
Git gide bitiyor içimde. Eskiden özlerdim seni, gözlerim dolardı hatırladıkça. Unutuyor muyum, alışıyor muyum bilmiyorum. Kırgın da değilim artık. Kızgınlığım yalnızca kendime. Ne vardı da böyle çok sevdim sanki seni. Hiç kurmasaydım o hayalleri, silip atsaydım bendeki resimlerini. Sen her "Zaman," dediğinde, bu kadar küçük düşürmeseydim kendimi. Ama bu sefer farklı. Gittim senden bitti içimde. Sahiden unutuyor muyum uyutuyor muyum yüreğimi bilmiyorum. Bildiğim bir şey varsa, yalnızca yüzünü unutmak istiyorum. Sadece seni böylesine çok sevmem neyine yetmedi onu merak ediyorum. Sana böylesine güvendiğim inandığım halde böylesi bir son aklımın ucundan bile geçmezken, nasıl oldu da kalbimin içini deldi geçti... Vazgeçmek; çok kolay gibi duruyo dimi? Aslında vazgeçmek deli gibi severken artık ondan nefret etmek, bir umut beklememek, bir mesaj bile atmamak... Vazgeçmektir işte bunun adı kolay gibi görünen en zor şey. Bunu başaran insan bu hayatta birçok şeyi başarır. Ben başardım. Ben senden VAZGEÇTİM.
Şiir
Dertlerin boyumu aştığı, bedenimi viraneye dönderdiği, acizliğimin doruklara sevdalandığı günden yazıyorum sevdiğim. Gönlümün, inim inim inlediği mahzun bir geceden kelam döküyorum yoluna. Başımda dönen sevdanı anlatıyorum, penceremde uğuldayan rüzgâra. Sızım sızım sızlıyoruz ikimizde. Rüzgâr sızladıkça alev alıyor göğüs kafesim. Aşık, aşığın acısına yanmaz mı hiç? Rüzgâr anlatıyor ben dinliyorum, yangınını. Anlıyorum ki rüzgâr da âşıklardan. Aleve dokununca harladığından aşikâr değil mi? Rüzgârın dokunduğu aleve söner gözüyle bakamazsın, mühür gözlüm. Aşkın alevi gibi ateşi büyütür, yakar kavurur..Neden rüzgârdan konuşup duruyorsun diyenler varsa, o da inliyor; sızlıyor benim gibi. İnlemese duyabilir miydik sesini? Kimi inler sesini duyarsın, kimi tüter yangının dumanını görürsün. Her gün ayrı tütüyorum. Her gün artan yangının büyümesini diliyorum Hâkk’tan. Seni sevmek istemiyorum artık. Sevmiyorum da.. Cümlenin anlamı yitirdiği zamanda, kilişe sevmek istemiyorum. Benliğimden bir parça kalmayacak şekilde cayır cayır aşk ateşine düşüp, ahbâbım olan rüzgâra harlatmak istiyorum aşk ataşını. Günümüz sevdalarına selâlar verilirken,aşkından benliği ölen kadına dönüşüp selâm verilsin istiyorum. Ölmeden ölmek istiyorum aşk için ve öldüğüme inanıyorum. Bedenlerin arzusuna inat, ruhum titretsin istiyorum şu aciz kemik yığınını. Dolu dolu doldurayım aşkla ruhumu. Bayramda cepleri dolunca sevinen çocuklar gibi aşkı bulup sevineyim istiyorum. ”Çocuklar gibi sevineyim”istiyorum dediğime takıldıysan söyleyeyim gül benizlim; çocuklar sevincinde ruhtan sevinir, nefisten bihaberdir..Ben de bihaber olmak istiyorum.Nefis çıksın şu aradan,dolu dizgin çağlayarak akayım gönül denizine..Mal mülk istemiyorum,şân şöhret istemiyorum.Şu aşk aşk diye şakıyan bülbülün bulduğu aşkı bir de ben
Şiir
Mutlu sonlar bitmemiş hikâyelerde olur.. Sen benim son hikâyem ol.🎈
İlişkiler
Bu aralar hissettiğim alacakaranlık.. Mor gökyüzünü izlerken birden yağmurla kaplandı.. Gökyüzüne bakarken düşüncelerimi aklımda tutmaya çalışıyorum.. Avuç içlerimde ki bu kalem ve önümde ışıltısını saçan kırmızı mumlar var kalemime mükemmel gölge yapıyor... Radyodan çalan müzikle birlikte içimde şarkı söylüyorum.. bu alacakaranlığı dışarıdaki ağaçların hışırtısını ve kafamı zorlayan düşünceleri boğacak kadar yüksek sesle.. Ya da onlara izin veriyorum? Söylemek zor. Sesim pürüzsüz,uzaktan derin ve zengin geliyor kulağıma... Ama ben şarkıcı değilim.. Pencereden bakarken gördüğüm 60 km hızla otobanda hareket eden küçük koyu kırmızı arabayla çılgınlar gibi binip teoman güzel bir gün ölmek için şarkısını söylemeek istiyorum.. Ama tabi ruhumun en derin derinliklerindekiler her şeyi bastırıyor.. Ya da en azından bana öyle geliyor. Belkide bu noktada insan her şeyi gerçekte olduğundan daha şiirsel hale getirmesi alışkanlıktır... Kanepede otururken değişen hiçbir şeyin umurumda olmadığına karar veriyorum.. Hep düşünüyorum mutlu bir geleceğin belirtisiz görüntüsü, bir zamanlar bugünün  mücadelelerini yapabildiğim kadar tamamen unutmamı sağlayacak kadar yeterli değil. Ama tüm bunlardan ziyade yanında olmanın verdiği his tarifsiz.. Bugün bana gözlerime tekrar tekrar aşık olduğunu söyledin, çünkü ben sana bugün çok derin baktım gözlerimi oku diye ve sen bunu başardın tekrar hoşgeldin .. 🎈
Şiir
Reklam