Konuya gerçekçi bir şekilde yaklaşırsak dilenciler sadece birer işadamı ve diğer işadamları gibi, ellerinin altındaki imkanları kullanarak geçimlerini sağlıyorlar. Şereflerini diğer çoğu modern insandan daha fazla satmış değiller; sadece zengin olmayı imkansız kılan bir meslek seçme hatasına düşmüşler.

Durumuyla yüzleşmiş, kendine bir hayat felsefesi belirlemişti. Dediğine göre dilenci olmak onun suçu değildi ve bu konuda ne vicdan azabı duyacaktı ne de durumun canını sıkmasına müsaade edecekti.
Her şahıs aynı şehvetle sınanmaz, aynı günahı işlemez. Her mü’minin düşkün olduğu bir günah vardır. Öncelikle ona bu davranışın günah olduğunu bildirecek bir ilime ihtiyacı vardır.