sokaklar anlatırsa bizi daha iyi anlaşırız. en azından birbirimizi acımasızca yargılamayı bırakıp anlamaya çalışırız. mesela hep mutlu görünmek zorunda kalmayız. üzülebilmek de bir anlamda özgürlük değil mi hem? gerektiğinde ağlar, gerektiğinde acı çeker, gerekiyorsa kahkaha atarız. velhasılıkelam, içimizden geleni yaparız.