"Yağmur başladı," dedim bariz gerçeği gören bir benmişim gibi. "Sanırım yağmur sularının etraftaki kanı temizlediği söylenebilir. En azından ardımızda daha derli toplu bir pislik bırakacağız. Pislik demişken, aslında gösteriş meraklısı değilimdir ancak insanım sonuçta ve seni bilmem ama kendi cenazemde kereste makinesinden çıkmış gibi görünmek istemiyorum açıkcası. "
"Matematikten nefret ederim ama buraya çıkma sebebim o değil. Eğer seninki oysa bilemem tabii, kusura bakma. Muhtemelen matematikte benden daha iyisindir çünkü benden kötüsünü düşünemiyorum. Sorun da değil yani, dert etmiyorum. Hem ben de başka önemli konularda başarılı sayılırım; gitar, seks, babamı sürekli hayal kırıklığına uğratmak gibi. Bu arada gerçek hayatta hiçbir işimize yaramayacağı da ortada. Matematiği kast ediyorum tabii ki."
Ta ki benden geriye yalnızca 'işe yaramaz aptal işe yaramaz aptal işe yaramaz aptal ucube' kalana dek. Sonra daha hızlı koşmaya başladım, kafamın içini başka sözcüklerle doldurma çabasıyla: 'Bu sefer farklı olacak. Bu sefer uyanık kalacağım.'