ORHAN BULUT
@orhan05858
Ben fikrimi yazarsam eğer,
Can Yücelin şiirinden alıntı yapmam gerekir,
"Nasıl anlatayım küfürsüz" derdi büyük usta.
Kitabımızın içeriği üniversite yıllarında başlayan ve otuzlu yaşlara kadar muhatabı olduğumuz yaşamı çok güzel bir dille aktarıyor bizlere..
Aynı zamanda bir Canan Tan klasiği olarak mantık ilişkisi ve yürek ilişkisini tüm açıklığı ve sonuçlarıyla bizlere sunuyor..
1967 yılında yayımlanan Atlılar, Afganistan’da geçiyor.
Buzkaşi, Afganlıların atların sırtında oynadığı, geleneksel bir savaş oyunu.Ölmek de öldürmek de çok uzak değil oyun içersinde.Çopendozların (Buzkaşi oynayanlara verilen ad) ustası Tursen, bölgenin en güzel atlarını yetiştirir, ancak artık yaşlanmıştır.Tursen’in oğlu Uraz babasının ünü altında ezilen bir Buzkaşi oyuncusudur.Baba da oğlu Uraz’ın Buzkaşi oyunlarındaki ustalığını kıskanmakta, yaşlılığı kabul edememektedir.Tüm hikâye boyunca baba-oğul çekişmesini hissediyoruz.Hikâyenin beslendiği en önemli konu aslında bu.
Kabil’de yapılacak Buzkaşi karşılaşmasına atı Cahil ile katılan Uraz, oyun sonrası bir nevi kendini keşif yolculuğuna çıkar.
Seyisi Mukhi ve sonradan yolculuğa katılan hizmetçi kadın Zere, Uraz’a eşlik eder bu yolculukta.
Gerilim de üst noktaya çıkar, Zere’den sonra.
Atlılar’ı okurken, Yaşar Kemal tadı aldım.
Çok zevkli bir okumaydı benim için.
