Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Öyle bir yokum ki anlatamam. O kadar azım ki kendime, bir başkasını hiç anlatmayayım bile. Hoş, anlatsam da kim anlayacak sanki? Kurduğum cümleler, arka arkaya dizilmiş anlamsız kelime yığınları oluşturmaktan öteye gitmiyor. Her gün sokakta karşılaştığım insanlarla aynı dilde yaşamıyorum, aynı dilde ağlamıyorum.
Yalnızım, mutsuzum ama yanlış biri değilim, yanlış bir yerde değilim. Hatalarım oldu elbette ama sonucunda kendimden başka kimseye zarar gelmedi. Bu da pek kötü sayılmaz değil mi? Yani kendinden başka kimseye bir zararının dokunmaması, iyi biri olmaya yeter mi bilmiyorum ama kötü biri olmamaya yeter heralde.
Aradığım, özlediğim, beklediğim hiçbir şeyi karşılığı yok bu gezegende. Duygularım benden bağımsız. Dünyadan bağımsız. Ya benim aradığım her şeyi sana gizledi tanrı ya da benim için mutluluk hep ütopya olarak kalacak. Hoş, mutluluk zaten bir arayış değil midir?