G
@oruccgamze
Müsadenizle birkaç alıntı yapmaya geldim.
Satranç; Stefan Zweig'ın kendini şah-mat olduğunu hissettiği bir dönemde kaleme almış ve ölmeden önce tamamlamış olduğu bir veda kitabıdır. Kendisiyle ve dünyayla son bir defa satranç masasına oturan Zweig içinde bulunduğu buhrana karşı verdiği psikolojik savaşı kaybedip Nazilerin baskılarına daha fazla dayanamayıp 22 Şubat 1942'de Rio de Janeiro'nun Petropolis kentindeki evinde aşırı doz Veronal alarak eşi Lotte ile birlikte hayata veda etmiştir.
Avusturyalı Yahudi bir yazar olan Stefan Zweig, Nazi rejiminin kurbanları arasında yer aldı. Vatandaşlığı elinden alınıp sürgün edildi, barış yanlısı tüm eserleri Naziler tarafından dönemin birçok eseri gibi yakılarak yok edildi. Satranç'ı da son sürgün yeri olan Brezilya'da kaleme aldı.
Hikaye New York'tan Buenos Aires'e gitmekte olanc bir gemide geçiyor. Mirko Czentovic adındaki bir satranç şampiyonu ile Dr. B. adındaki Avusturyalı eski bir avukatın satranç düellosunu anlatan bu eserin anlatmış olduğu hikaye aslında dağın görünen kısmıdır. Zweig, psikanalizin babası ve kendisinin dostu olan Sigmund Freud'un etkisinde kalarak kendisi de karakterlerinin tinsel karşıtlıklarını mükemmel bir şekilde eserine ilmek ilmek işlemiş, okurlarına da muhteşem bir zihinsel yolculuk imkanı tanımıştır.
Satranç, psikolojik mesajlarla dolu bir eserdir. Zulme ve diktatörlüğe karşı verdiği omurgalı, şahsiyetli duruşuyla muhteşem bir eser olsa da öte yandan İslâmiyet'e ve Hz.Muhammet'e karşı da ciddi bir saygısızlık yapılmıştır. Edebi yönüyle ele alındığında başarılı bir yapıt olabilir fakat insanların kutsalının, hümanist ve barışçıl bir yazar tarafından böyle aşağılanmasını yazarın kendi karakteriyle çelişkili buluyor ve kınıyorum.
Kitabın karakterlerini inceleyecek olursak; son derece entelektüel, hümanist, aydınlanmış bir zihne
