Diyelim köpeğini sen hep patatesle büyütüyorsun.Bir gün getirir önüne bir et parçası koyar koymaz hemen atılır,kapar.Çünkü doğası gereğidir.İnsanoğluna da günün birinde biraz otorite ver,hemen atılır kapar.Onunda doğası gereğidir,çünkü.İnsan dediğin de aslında bir hayvandan ibarettir.Ancak ekmeğe tereyağı sürer gibi biraz edep ve gösterişle hayvanlığını örter.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
…Sonra savaşan iki devletin başkan ve bakanları güreş mayoları giyip ellerine sopalar alarak dövüşe başlamalıymışlar.Kim ayakta kalırsa onun ülkesi savaşı kazandı sayılmalıymış.
Oysa bizler askerliği bambaşka hayal ederdik!Bizleri kahraman birer fedai olarak hazırlamaları,sirkteki terbiyeli atları yetiştirmeye benziyordu.Ama buna da çabuk alıştık.Bir çok şeylerin gerçekten gerekli,birçoklarının ise gösterişten ibaret olduğunu anladık.Askerler,gerekli şeylerle göstermelikleri pek iyi ayırt ederler.
Yeni açılmış gözlerimizle,eskiden öğretmenlerimizin kafamıza yerleştirmiş oldukları(Anavatan)kavramınında duman olup gittiğini gördük,çok geçmeden.Burada vatan-severlik demek,insanın en değersiz bir uşaktan bile istemeyeceği kadar mutlak bir şekilde,kişiliğini yitirmesi demekti…Selam çakmalar,hazır-ollar,resmi geçitler,silâh çatmalar,sağa mars,sola çark,topuk vur,hakaret ve binlerce küçük,adi ayrıntıdan ibaret kırtasiyecilik.