Ve gözlerin, onun bir başkasına ait olduğuna şahit oldu. O an, enkaz altındaymış gibi hissettin kendini, sonra kıyametler kopmaya başladı kalbinde.
Günlerce evden çıkmak istemedin, telefonun hep kapalıydı.
Şarkılara sığındın. Sana iyi gelmeyeceğini bildiğin halde gecelerce o şarkılarla ağladın. Aynadaki yüzüne sövdün, bağırdın, sitem ettin. Ve “Neden bu kadar çok kapıldın?” diye sordun kendine.
Gerçekten yorulmadın mı " O asla yapmaz " dediğin insanların seni en hassas yerinden kanatmasından...sahi yorulmadın mı, sana kum tanesi kadar değer vermeyenleri kalbinde saklamaktan?