serife
@osuma
Yalnız başıma yattığım,
Mezarın dışında,
Titreşen güneş ışığı.
43 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Bizim aramızdaki mücadele pek çetin değildi; çok geçmeden yenilirdim, geride yılgınlık,iç acısı , melankoli ve deruni sıkıntılarla kalakalırdım.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bana kendimi hatırlatırdı, yetiştirme usulünün etkisi ikimizde de aynıydı sanırım. Pintiliği özellikle içimi kaldırırdı, zira bu konuda ben çok daha büyük bir pay almıştım. Sonuçta pintilik yoğun mutsuzluğun en itimat edilir belirtisidir; her şey benim için o kadar belirsizdi ki , sanki sahip olduğuma emin olduğum şeyler yalnızca elimdekilerle ağzımdakiler ya da yolu nihayetinde oralara düşecek olan şeylerdi.
Senin mücadele edip kazandıklarını biz senden aldık ama ; dışarıdaki hayatta mücadeleye karşı biz de senin kadar maruz kalıyorduk. Sorun teşkil edense yetişkinlik çağında gireceğimiz mücadele de bir çocuğun gücüyle yetinmemiz gerekmesiydi.
Bunun yanı sıra hiçbir zaman beni dövmediğin de doğrudur. Fakat bağırman, yüzünün aldığı o renk , pantolon askını çarçabuk çıkarıp sandalyenin arkasında hazır kalsın diye atman , her biri benim için daha kötüydü . Sanki birileri asılacaktı. Eğer biri gerçekten asılsa en azından ölür ve acısı sona erer. Ancak asılmadan önceki tüm ön hazırlıklara katlanıp cezasının ertelendiğini darağacının önünde öğrenirse hayatı boyunca bu travmanın acısını çeker . Tecrübe ettiğim başka olaylarda da tam olarak dediğine göre köteği çoktan hak ettiğim halde son anda merhametine yenik düşüp vazgeçerdin , yine daha çok suçluluk duygusuyla dolardım. Nereden bakılırsa bakılsın ben suçluydum ve sana karşı hep borçluydum.
Bu çocuk sanki merhametine kalmış ve hayatı ona sunulan , hak etmediği bir lütufmuş gibi hissediyordu.