Bu dünyada hiçbir şey mükemmel değildi. Her zaman artılar, eksiler vardı. İnsan yine de yapabileceğinin en iyisini yapmak, bardağın her zaman dolu tarafını görmek mecburiyetindeydi.
Gerçeklik buydu.
Buraya boş yere geldiğim ortaya çıksa bile en azından olasılıklardan birini elemiş oluruz. Olasılıkları elemek de zaman kaybı değildir. Tam tersine sürecin bir parçasıdır.
Çalışmak ve içine kapanmak. Yaşamının küçük ve soğuk anlamını nasıl da izah ediyordu bu iki kelime. Bir insanın tüm yaptıklarının bu kadar küçük bir cümleye sığıvermesi ne kadar da acıklıydı.