Oya

Oya
@oyascicek
Bir kitap dünyayı değiştirmez belki ama senin dünyanı değiştirebilir
Hiçlik mertebesinde
YL/Lisans
166 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Yaşamınız boyunca size değenlerin bazıları cehennemi yaşatır, ayazda titretir, demir parmaklıkların ardında çürütür. Bazılarıysa cenneti sunar;sıcacık bir kucakla sarar, masum bir gülüşle hayata döndürür.
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bir kez daha anladı ki insan insanın zehrini alır. Ama onu zehirleyen de insandı,başka insanlardı, soğuk, uzak, acımasız insanlar. O zaman belki de doğru olan şuydu:Seven insanlar birbirinin zehrini alır,birbirine şifa olur, birbirini kurtarır.
Kadınların hem doğa hem de insan toplulukları tarafından daha fazla acı çekmeye mahkum edilişini anlamıyordu. Büyük bir haksızlık vardı bu konuda,evrensel bir adaletsizlik, doğanın kendisinde. Toplumsal eşitsizliğin ötesinde, doğa da böyle kurgulanmıştı sanki, acı bir oyun gibi,her sahnesi işkence, her perdesi kan. Bebeği karnında taşımak, bulantılar, ağrılar, doğum sırasında atlatılan tehlikeleri, sancılar, sonra emzirme, besleme, her ay katlanılan aybaşı ağrıları ;ömür boyu ev işi yapma zorunluluğu ;genellikle kadından üstün olduğuna inandırılarak büyüyen bir erkeğe katlanma, hatta ona kendini çok zeki hissettirme görevi, çapkınlığın erkekte marifet, kadında ahlaksızlık sayılması, tek tanrılı dinlerin kadın düşmanlığı...
“Biz canlıların cehennemi gelecekte var olacak bir şey değil eğer bir cehennemde varsa, burada, çoktan aramızda; her gün içinde yaşadığımız, birlikte, yan yana durarak yarattığımız cehennem. İki yolu var acı çekmemenin: Birincisi pek çok kişiye kolay gelir: cehennemi kabullenmek ve onu görmeyecek kadar onunla bütünleşmek, ikinci yol riskli, sürekli bir dikkat ve eğitim istiyor; cehennemin ortasında cehennem olmayan kim ve ne var, onu aramak ve bulduğunda tanımayı bilmek, onu yaşatmak, ona fırsat vermek.
Düşündüm: “Yaşamda bir an geliyor, tanıdığın insanlar arasında ölüler canlılardan çok oluyor. Ve beyin başka yüz hatlarını, başka ifadeleri kabul etmeye yanaşmıyor: rastladığı bütün yeni yüzlere eski izlerin damgasını vurup her birine en uygun maskeyi buluyor.