..acı çekiyordu; tövbe ediyordu, neye olduğunu bilmese de. Onun sevgisini kıskanıyordu, sevgisini hissetmeyi artık umut edemese de. Ondan haber almak istiyordu, ona ulaşmanın hiçbir imkânı olmadığı halde. Onunla mutlu olabileceğine inanıyordu, artık bir araya gelmeleri imkânsız göründüğü halde.
Dünyayı tanıdıkça hoşnutsuzluğum daha da artıyor; her geçen gün insan karakterinin tutarsızlığına ve akıllı, duygulu görünenlere bile güvenilmeyeceğine olan inancım güçleniyor.
+ “Şiiri hep aşkın gıdası olarak düşünürdüm,”
- “Sağlıklı, güçlü, iyi bir aşk için doğru olabilir.Zaten güçlü olan bir şeye her şey iyi gelir.Ama eğer zayıf, cılız bir eğilimse tatlı bir sone açlıktan öldürür onu.”