Öykü
@oykuli
19 Mayıs
34 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Bir süre sonra can sıkıcı biri olabilmeyi ister oldum, Brahms'ın mutlaka olduğu kadar sıkıcı. Dünyanın karşısına yine dünyanın o kendi, ortadan kaldırılmaz can sıkıntısını çıkarmak nihayet devrimci bir şeydi.
Reklam
Kendi hayatının yasını hissetmek için yabancı bir cenazeyi kullanmak benim için tipik bir şeydi. Sahici olanı başka bir tarafa kaydırmak, hayatımı boydan boya kateden, belirgin bir çizgi olagelmişti. Ne halde olduğunu asla dile getiremezsin, hep tesadüflerin yardımına ihtiyacın vardır.
7/10
22 günde okudu
·2021 8. kitabı
Dünya erkeklerle kadınları farklı farklı cezalandırıyor. Byron ve Shelley nereye giderlerse gitsinler skandallar yaratıyorlar ama erkeklikleri zedelenmiyor. Keyiflerince yaşadıkları için eteklik giymiş sırtlanlar olarak tanımlanmıyorlar. Önüne gelenle yattıklarında "ne biçim adam" olmuyorlar. Korumasız ve beş parasız kalmıyorlar birlikte oldukları kadın arkasına bakmadan gittiğinde. (Hangi kadın arkasına bakmadan basıp gider? En kötüsü, en fazla hırpalanmış olanı bile yapmaz bunu.)
"Âşıklar ayrıldıktan sonra birbirlerinden nefret ederler genellikle."
"O basmakalıp bir inanç," diyor. "Başka yollar da var. Ben çok basit bir şey söylemeye çalışıyorum, Ry. Bu aşkı sürdüremesek bile, bu aşk yüzünden içimde bir değişiklik oldu ve bu olana saygım sonsuz. Hatta onun kendime özel bir tapınma alanı olduğunu da düşünebiliriz. Günün birinde, bir uçağa binerken ya da sabah uyandığımda, yolda yürürken ya da duşun altında (bu anı yüzünden biraz duraklıyor) o alanı hatırlayacağım ve orada geçirdiğim zamandan pişmanlık duymayacağım."
Reklam