Öykü Memiş
@oykulum
.delileri severim
bir de delilikleri.
goodreads.com/user/show/12910...
1 Nisan
29 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
gözlerini yumdu. mümtaz pencereden kül rengi denize baktı, hemen hemen aynı renkte tül tül bulutların dolaştığı göğü seyretti. sonra genç kadını bahçesinde böyle havalarda adeta narinliğinden titreşen o küçük gül fidanlarına benzetti. bir ışık, bu kül rengi boşluktan, ikisinin de tanımadıkları birtakım hazların müjdesi gibi, onlara doğru uzandı. genç kadının yüzünde, ellerinde adeta sevinçle gezindi.
Reklam
Hayır, insan sade ölürken ayrılmıyor, arkada
bırakmıyordu. Belki bütün ömrünce her an birçok şeyler onu arkada bırakıyordu. Sonra olduğu yerde birdenbire kabuklaşıyor, çok ince,
görünmez bir şeyle o anda etrafında olanlardan ayrılıyordu. "Biz mi gidiyoruz, onlar mı?” sual buydu.
burada çoğu ingilizce kitabın olmaması saçmalığı..
reading right now - « happiness, as such » / Natalia Ginzburg
Reklam