Biliyorum, kırgın olunca insan sindiremez hiçbir sözü. Bu yüzden acı acı yolmakta tüylerini. Sahibine değil kanatlarına dargın. Bu yüzden küsmüş, sırtını dönmüş kafesin açık kapısına.
Ne olur artık, kuruyup kuruyup açmayın çiçekler. Taş olun, toprak olun, şehir şehir dolaşın. Alışın artık insanlığın çürüyüşüne. En kara kokunuzu sürünün. Sinsice geldiğinde pis böcekler kan pıhtısı bulsun dudaklarınızda.
Keşke burjuva, bizim çocukları satın alarak değil, kendi öz çocuklarıyla edebiyat, gazetecilik yapabilse. Arkadaşlarımıza "satılmış" demekten yorulduk.
Bu topraklarda özgürlük, demokrasi yalanlarıyla konuşanlar, bu toprakları bomboş arsalar haline getirmeye çalışıyor.
Bu topraklar boş arsalar değildir, adı vatandır. Belki duymamışlardır, hatırlatalım. Vatan, dünyada, parası, fiyatı, borsası, piyasası olmayan tek şeyin adıdır. Vatan, ne kapitalizmin ne de ekonominin konusunu oluşturamaz. Vatana en yakın kelimeler onur ve bağımsızlıktır, onun da kapitalizmle hiçbir ilişkisi yoktur...