"Bir kez daha o bildik dehşet başlıyor- gün, hayat,uyduruk çıkarlar , kaçar yeri olmayan koşturmaca. Bir kez daha fiziksel varlığım başlıyor,gözle görülebilir,toplum içinde yaşayabilir, anlamsız kelimelerle aktarılabilir, başkalarının hareketlerine,başkalarının bilincine göre kullanılabilir. Gene benim bu, olmadığım halimle."
"Bazı günler ayağımın altındaki topraktan tepeme kadar bir tiksinti, bir üzüntü,bir yaşama sıkıntısı yükselir gibi olur; sırf buna katlanabildiğimi gördüğüm için, hayata katlanılmaz demekten kaçınırım. Hayatın içimde bir yerde boğuluşudur bu, bütün gözeneklerimde bir başkası olmak arzusu, tadımlık bir ölüm."