Ayıp mı ağlamak, şöyle bir omuza başını koyup, gözlerinden fışkırırcasına akan yaşı tutmadan öylece salıvermek. İçinde biriktirdiğin ne varsa en saf haline dönüşüp küçücük bir göz pınarından akı vermesi, affedişleri, kendini bağışlaması. Yargılanmamalı bir insanı ağlarken, sırtına hafifçe vurmalı "ben buradayım, akıt gözyaşlarını kendimi görüyorum" diyebilmeli ve görmeli de... Bir damla gözyaşı optik olmalı yüreğindekilere. Öylece, akıveriyorsa gözyaşları ansızın yardım çığlıklarıdır onlar. Ne oldu diyebilmeli, insan ağlar bazen, tutarsa dert olur bedenine. Susturmayın ağlayanları ama yalnız da bırakmayın ağlayabilen insan iyi insandır tıpkı gözyaşları kadar temiz. Kıymetini bilin o yaşların ki sizin yanınızda akıyorsa onlara daha çok sahip çıkın. Öylece süzülüyorsa kim bilir ne fırtınalara direndi ne kadar mücadele etti kıyıya vurmamak için. Yargılamayın, bakmayın öyle, kaçmayın onlardan, ufacık gülümseyin, elini sımsıkı tutun ve ona şöyle deyin "hepsi geçecek, yalnız değilsin burada"
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖