Ekin özkan
@oykusever
Isparta Gül Suyu üreticisi...
Lisans
144 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
#Spoiler içerir#
Stefan Zweig, kendini ülkesine karşı mecbur hisseden bir ressamın stres dolu anlarını, gel gitlerini, iç hesaplaşmalarını öyle güzel okuyucuya hissettirmişki okurken ister istemez kasıldığımı hissettim.
O bir ressam, o bir sanatçı elleri renklere hayat verirken eline o buz gibi silahı alması, alma ihtimali . Zweig'in karakteri bir sanatçı seçmesi çok daha etkileyici.
Bugünün gündemine çok rahat uyarlayabileceğimiz bu kısa hikayede empati yapmamak elde değil. Kitaptaki nehir, bugün bir deniz. O denizin karşısındaki insanlar özgür değil... Korkuyorlar, nasıl ki seneler öncesinde savaş korkunçsa bugün de öyle korkunç.
Ressam Ferdinand'ın karısı Paula yazarın söylemek istediklerini dillendiriyor. Ve savaşı yerden yere vuruyor. Okuyucuyu her satırda kendine getiriyor.
Bir kağıtla gelen emre karşı hissettiği mecburiyet duygusundan son olarak şöyle kurtuluyor yazar:
"Yeryüzünde insanoğlu için kendi yasasının dışında bir yasa olmadığını ve hiçbir şeyin birbirine bağlı olmak kadar insanı hayata bağlanmadığını hissetti"
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Spoiler içerir
Yazar Büyük buhran döneminde Amerika'da yaşayan küçük çiftçilerin yok oluşunu var olma çabalarını anlatıyor. Kapitalizmin yıkıcı etkisi derinlemesine işlenmiş. Kitap, toprağına bağlı, aile bağları güçlü bir ailenin topraklarının elinden alınmasıyla Oklahoma'dan California'ya umut dolu yolculuğunu ve vardıklarında ki hayal kırıklığını anlatıyor.
John Steinbeck tam bir betimleme ustası. Görsel betimlemelerinin yanında duygusal betimlemeleriyle de umudu, açlığı, çaresizliği iliklerinize kadar hissetmenize neden oluyor.
Küçük çiftçilerin yok oluşu büyük fabrikaların var oluşuna dönüşüyor. Çiftçilerin ürünü para etmiyor açlıktan ölen insanların yanı başında ki meyveler çürüyüp toprağa karışıyor, çiftçi toprağını kaybediyor o da açların arasına karışıyor, açlık büyüdükçe işçi artıyor, işçi arttıkça yevmiyeler düşüyor, yevmiyeler düştükçe...
" Halkın ruhunda büyüyen gazap üzümleri olgunlaşıp ağırlaşıyor ve bağ bozumuna hazırlıyordu."
Anne karakteri umutların tükendiği her anda ailenin dağılmasından endişe ediyor, dizginleri ele alıyor hırçınlığı ile umuda bağlanıyor koruyuculuğu ile insanı derinden etkiliyor.
Kitapta karakterlerin derinlemesine ele alınmamasının, sınırlı bırakılmasının sebepleri olduğunu düşünüyorum. Belki de yazar okurlarının Joad ailesinden biri olmasını istiyor. Bunu da başarıyor.O kamyonetin kasasında joad ailesi ile birlikte çölü aşıyor, meyve bahçeleri arasından geçiyorsun.
Yolculuk boyunca kayıplar yaşanıyor. Son kayıp ve onun John Amca tarafından uğurlaması...
"Git de şöyle onlara, yüzüp giderken parçalana parçalana anlat onlara. Ancak öyle konuşabilirsin sen. Oğlan mıydın kız mıydın onu bile bilemedik. Bilemeyeceğiz. Git artık, kal sokakta. O zaman anlarlar belki."
Kitaptan keskin bir son bekleyenler tatmin olamayacaklar. Kitap birçok
Kitapla buluşmamız yılan hikayesine döndü. Seneler önce alıp okuyamadan aynı gün hediye etmek "zorunda kaldım". Senelerce almalıyım diye düşünüp evde varmış hissine kapılıp başka başka kitaplar alıp okudum. Içimde hep vardı ve bir anda en çok okunanlar listesine girdi. Velhasıl bir kez daha edindim kitabı bu sefer evde kaybettim. Okumadığım kitapları hep ayrı yere koyarım o nasıl olduysa okuduklarımın arasında yerini almış. Dun gece kendisiyle göz göze geldim çekip çıkarttım. Vuslat.... ... Ona bir aşk romanı demek esere haksızlık olur. Sıradan bir aşk romanı değil. Bir insanın yokluğu, varoluşu, yükselişi ve yeniden yok oluşu Sabahhattin Ali'nin müthiş kalemi ve boğazına oturup kalan bir yumruk. Zihnime "kitap bitti çık artık" komutunu veriyorum yaklaşık bir saattir.
Sadece anne babaların ya da adaylarının okuması gereken bir kitap değil, herkes tarafından okunmalı. Yazar, dokuz yaşında sınıf başkanlığını hakettiği halde kadın oldugu icin başkan olamamıştır. Sanırım o haksızlıktan sonra hayatı, kültürün kadınlara karşı hoyratlığını anımsamaya başlamış. Evet kültür insan yaratmasıdır ve zamanla değişir. Umarız bu değişim teknoloji kadar hızlı olur. Ve feminizm adlı ders işlenip bitirilmiş, anlayıp kavranmış, pratiğe uygulamış olup. AA ile geçmiş oluruz.
