EZ’den
@oyleiste15
10 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Kayıp seneler var ellerimde. Ardımda bırakmışım gibi gülüşlerimi. Kalabalıkların uğultusu içinde benliğimi bulamamışken yollar aralanır birden. Dağılır sisleri dağların. Parlak bir gün başlar geceden. İçindeki umut filizlenir. Saçlarım gibi dağınıktır cümlelerim. Toplamak lazım yıldızları gökyüzünden… EZ
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ben Bir Ceviz AğacıydımDeneme
Ben bir ceviz ağacıydım Gülhane parkında. Ademoğluna gölge olan meyve verip besin sağlayan. Dallarımda salıncak kurup eğlendikleri bir ceviz ağacıydım. İnsanları çok severdim. Sevgililer benim gölgemde buluşurdu. Yalnızlar derdini bana anlatırdı. Dinlerdim onları. Dallarımla sarmak isterdim dertlerine ortak olmak isterdim. Sonra geldi bir ademoglu gövdemi kopardı köklerimden. Önce dallarımı kopardılar. Sonra kabuklarımı soydular. Beni ben yapan gövdemi paramparça ettiler. Hiç bir şey yapamadım. Gizli gizli ağladım. Anlamadılar. Parçalarımı dört bir yana dağıttılar. Bir parçam yemek masası oldu. Bir parçam genç kızların çeyizlerini saklamak için sandık. Bir parçam yaşlı bir amcanın elinde baston oldu. Dağılmıştım dört bir yana. İşe yaramaz diye kalbimin olduğu dallarımı bir köşeye attılar. Kış gelsin hele sobada yakarız dediler. Kül olacaktım. İnsanoğlu gölgemde hiç dinlenmemiş gibi beni yok edecekti. Neyse ki bir marangoz ustası beni buldu. Tuttu elimden. Bir kaç parçamı özenle bir araya getirdi. Beni sandelye yaptı. Köklerim yoktu ama kül olmaktan kurtarmıştı beni usta. Âdemoğluna yeniden güvenmeye başlamıştım usta sayesinde. Uzun bir süre ustamın atölyesinde baş köşede durdum. Ne sohbetlere şahit oldum. Ne dertlerini dinledim. Gölgem yoktu ama âdemoğlu yine bende dinleniyordu. Gel zaman git zaman yaşlandım. Artık eskisi gibi değildim. Köklerimden ayrıldıktan sonra beslenemedim halsiz düştüm insanları taşıyamaz hale geldim. Çok sevdiğim ustam bu sandelye artık eskidi kış gelsin sobada yakarız dedi. O zaman anladım her şeyi. Kül olmaktan kurtardığı için ustama minnetle hizmet etmiştim bana değer verdiğini düşünmüştüm. Ama değerli olan ben değilmişim... Ben bir ceviz ağacıydım Gülhane parkında... Ne sen farkındaydın... EZ
Nefretinizi o kadar çok büyütmüşsünüz ki sevgi denen mucizeyi unutmuşsunuz. Bir insanı sevin. Sevemiyorsanız, hayvanları, çicekleri, yıldızları sevin. Yağmurda ıslanmayı sevin. Gecenin sessizliğini sevin. Zeytinin tadını sevin. Çayın demlisini sevin. Rüzgarın saçlarınızı okşamasını sevin. Sevin ki yosun tutmuş, kendinizden başkasını sevmeyi bilmeyen kalbiniz merhameti öğrensin. Unutmayın sevgi her şeyi iyileştirir...EZ
Sil Baştan
Kitaplığımı temizlerken bir kitabın ilk sayfasına 2013'te yazdığım notla karşılaştım bugün. "Karanlık sarmışken etrafı, iki damla gözyaşına hapsedilmiş çaresizlik kalemin ucunda bekliyordu. Bir gemi Eminönü Üsküdar seferinde... Gemide bir çift göz. Gözde bir çift gözyaşı saklanmış yüreğe akıyordu. Yürek paramparça olmuş daha ne kadar dayanabilir ki. Sil baştan diyordu Şebnem. Bütün yaraları silmek sahiden mümkün müydü? Akıntı ters yönden geliyordu. Yaşamak zor, ölmek kolaydı..." Notumu ben zoru seçtim. diyerek bitirmişim... EZ