Oğuz
@ozaay
14 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
bazen kendime şunu soruyorum: içimizde duyduğumuz o sessizlik gerçekten sessizlik mi, yoksa söyleyemediğimiz cümlelerin yankısı mı? büyüdükçe fark ediyorum ki insan, yalnızca bir tane değil; birden
Bu yorum görüntülenemiyor
Reklam
bazen düşünüyorum, gerçekten parladığımız anları ne kadar fark ediyoruz diye. çünkü çoğu zaman ışığın içindeyken onu hissetmiyoruz; tıpkı günün ortasında yıldızları görememek gibi. her şey berrak,
Belki de insan içindeki karanlığa aydınlık olacak çerağı bulmalı ve hiç söndürmeden o aydınlığı etrafına dağıtmalı ki bu hayatta en azından birinin içindeki karanlığın aydınlanmasına sebep olmalı.
hayatın hiçbir döneminde “tam” hissetmiyorsun. bir sınavı geçiyorsun, ertesi gün başka bir endişe beliriyor. bir hayal gerçekleşiyor, yerini hemen yenisi alıyor. mutluluk bile herkesin peşinden
Eksiklik insan oluşumuzdan kaynaklanır.Antik Yunan tanrılarından veya tanrıçalarından birisi olsaydık,sizin de dediğiniz gibi eksiklik gerçekten de bir eksiklik olurdu.Oysa ki eksikliklerimiz, bizi birbirimizden ayrı ve özel kılanbir parçadır.Ben de şahsen bunu varoluşumdan kaynaklanan bir durum olarak algılıyor,ona göre yoluma devam ediyorum.Son olarak da yazınız gerçekten güzeldi,kaleminize sağlık:)