Belki de en kötü soru şudur: Beyaz yakalılar yürekten inanır mı asıl yapmak istedikleri işin bu olduğuna? Sistem içerisinde, dolap beygiri gibi aynı kısır döngü içinde yaşayıp giderken her gün biraz daha azalan farkındalıkları, çoğalan mutsuzluklarıyla beslenen bir grubun üyesi mi olurlar acaba?
İnsan sanki bu konakta ( dünya ) daimi kalacakmış gibi davranıyor. on sene sonra ihtiyaç duyacağı şeylerin tedbir ve temini için uğraşmaktadır. Oysa on gün sonra toprağın altına girecektir.