Ara sıra sıkıcı olması ve ağır ilerlemesine rağmen, son zamanlarda okuduğum en zekice yazılmış kitaptı. Yazarın aklını ilmek ilmek hissettim ki bu tatmin bile okumaya değerdi. O belirsizlik hissi.. Rıza nedir, ne değildirin ulaştığı gri çizgi.. şu kitabı tartışabileceğim birinin olmasını çok isterdim gerçekten. Ayrıca hiç bu kadar adıyla uyumlu bir kitap görmemiştim. Beni Debussy nin aynı isimli parçasıyla da tanıştırdı bu kitap, bu mitolojiyi araştırmama da vesile oldu. Faunun öğlen uykusu düşünü yaşattı bize ve gitti. Gerçekle yalanın, adil olanla çıkarımıza olanın ayrımı birbirine girdi, silikleşti ve yok oldu. Tam da yazarın istediği gibi. Kitap boyunca kimin haklı olduğunu bir türlü anlayamıyoruz. Bir haklı var mı ondan bile hala emin değilim. Keza adamın geçmişte yaşadığı ve kendince travmatize olduğu anıları bile beynimizde adamı aklamamıza yardımcı oluyor. Kitap bir yandan da insan aklının yetersizliğine, iki yüzlülüğüne de değiniyor bence. Okurken böyle bir durumda anlatıcı yorumuna, onun birine destek vermesine ne kadar muhtaç olduğumuzu fark ettim. Kendim bir yargıya varamadım ama açık açık manipüle edildim. Kadının anlatısı gerçekten kusurlu muydu? Sondaki tek bir hata tüm ifadeyi kusurlu mu yaptı? O zaman adamın bir hatası, hani diğer iki kadına yaptığını kabul ettiği, onu da komple kusurlu kılmaz mı? Böyle olması gerekmez mi en azından? Doğrudan eylemi yargılayamadık, şu anki hayatı nasıl etkileyeceğini de hesaba katarak değerlendirdik. Sonuç olarak gücün her şeyin üstünü nasıl örtebildiğini, hatta bilincimizle oynayıp düşüncelerimizi bile değiştirebildiğini görmüş oldum. Keza kitabın sonunda olan şey oldu mu, yoksa olduruldu mu ondan bile emin değiliz. İtiraf edemiyoruz kendimize. Çünkü biz yazarın elinde, bir faunun öğleden sonra düşünün

Alıntı

Bir Faunun Öğleden SonrasıJames Lasdun · Yapı Kredi Yayınları · 202194 okunma

Geri İleri