Ozbi
@ozbii
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Kitap Önerisi
Köşe Başında Suret Bulan Tek Kişilik Aşk
Dünya’ya Düşen Adam
İvan İlyiç'in Ölümü
Akıcı bulduğunuz kitap önerisi var mı
Ozbi
Köşe Başında Suret Bulan Tek Kişilik Aşk
Dünya’ya Düşen Adam
İvan İlyiç'in ÖlümüYeni Yaş (25)Duygu ve Düşünce
Saat tam 00.00.
Bir yaş daha büyüdüm ama aslında en çok içim değişti. Bu yaşa gelene kadar çok şey yaşadım. Kolay değildi. Bazen taşıyamayacağımı düşündüm, bazen de kimseye belli etmeden ayakta kalmaya çalıştım. Herkesin gördüğü benle, geceleri yalnız kalan ben aynı değildi.
Çok yoruldum.
Ama pes etmedim.
Kırıldım ama sertleşmedim.
Kayboldum ama kendimi tamamen bırakmadım.
25 yaşıma girerken şunu biliyorum: Geçtiğim yollar beni eksiltmedi, aksine büyüttü. Yaşadıklarım beni zayıf yapmadı, sessizce güçlendirdi. Artık her şeyin hemen düzelmesini beklemiyorum. Beklemekten, anlamaya çalışmaktan ve kendime zaman tanımaktan korkmuyorum.
Bu yeni yaşta mucizeler beklemiyorum. Sadece huzur istiyorum. Kendimle kavga etmediğim günler, içimin biraz daha hafif olduğu sabahlar istiyorum. Yanlışlarımın beni tanımlamadığını, geç kalmışlıkların son olmadığını bilerek devam etmek istiyorum.
Eğer yine zorlanırsam, kendime şunu hatırlatacağım:
Ben daha önce de başardım.
Yine başarabilirim.
25 yaş…
Belki her şey net değil ama ben buradayım. Öğreniyorum, değişiyorum, büyüyorum. Ve bu, başlı başına yeterli.
Özer C. isimli okura yanıt verildi
Ozbi
Teşekkürler
Bir şeylerden kaçar gibisin. Soluk soluğa ama hiçbir şey anlatmayacağına yemin etmiş gibi sakinsin. Gitmek istediğin belli bir yer yok ama kalmak istemediğinden artık eminsin. Sadece biraz olsun herkesin ve her şeyin susmasını istemişsin. Kendini duyabilmek için.
Ozbi
Bazen sadece durmak, kendini dinlemek ve dünyadan bir adım çekilmek gerekir. Herkesin sesi, her şeyin gürültüsü bir noktada boğar; kendi nefesini duyamazsın. İşte o an, kalmak istemediğin bir yerde, gitmek istediğin bir yer yokken, sadece susmayı seçersin. Sessizliğin içinde kendi düşüncelerinle konuşur, kimse anlamasa da kendi varlığını hissetmeye çalışırsın. Bu sessizlik, bir kaçış değildir aslında; kendine verdiğin bir izin, kendi sesini bulma çabandır. Ve belki de bu yüzden, bazen susmak, anlatmamak, gitmek veya kalmamak… hepsi sadece kendini duyabilmenin başka bir yoludur.