Bazen insan, içinde büyüyen bir boşluğu kimseye anlatamaz; çünkü kelimeler yetmez, hisler ağır gelir. Gülümser, konuşur, hayatına devam eder ama içinde bir yer hep eksik kalır. En çok da anlaşılmadığını hissettiği anlarda yorulur. Oysa istediği çok basittir: Birinin gerçekten görmesi, gerçekten duyması… Ve belki de en zor olanı budur; kalabalıklar içinde fark edilmeden kaybolmak.