Bakma otuzu aştığıma;
Gönlüm hâlâ yirmisindedir,
İlk öpüştüğümüz gün gibi.
Reklam
Eskiden ne vakit baksam ışıldayan
O dünya ne oldu, nedir bu karanlık?
Bir canım sıkılır ki uykum kaçtığı gece,
Sanırım ağlamakta başucumda bir çocuk.
Saatlerin yerine hafızam işleyince,
Yatağımda kıvranır dururum benzim uçuk.
Bu zâlim uykusuzluk - yolunu kesen haydut-
İçimde bir çığlıktır, dudaklarımda sükût.
Dilsiz karanlıklarda beliren uykusuzluk.
Ve böylece bu ömür, bu ömür her dakika,
Bir buz parçası gibi kendinden eriyecek,
Semada yıldızlardan, yerde kurtlardan başka,
Yaşayıp öldüğümü kimseler bilmeyecek!
ben yalnız onu sevdim.
Yalnız hâtırasıdır bana kalan yadigâr.
Reklam