Saatlerdir telefon başında yakınlarımızdan haber bekliyoruz, uykularımız kâbus olmuş. Deprem riski var dediler sabaha kadar uyuyamadık önlem aldık ,az önce az biraz uyudum korkuyla uyandım. Çaresizlik iliklerime işledi, haberler, sosyal mecralar her yer de kan puslu gri duman ve çaresizce yakarışlar. 4,5 saatte bir haber alıyorum arkadaşlarımdan, açlar, üşüyorlar buralar sıcak ama içim en soğuk iklimle baş etmekte, az önce kendimi öldürmeyi düşündüm psikolojik olarak hiç bir şey yapamamanın verdiği derin bir ızdırapla karşı karşıyaydım. Neyin içindeyiz, ne olacak yarına nasıl uyanıcaz korkusuyla aklımı yitirmek üzereyim, iyi değilim iyi değiliz , toparlayamıyorum.