Git!
Uzakların kucağı hep açık sana.
Sen,
Ardına bakmadan git!
Geçmişini geçtikçe sırtına yapışan anıları hissetmeden git.
Durma sakın, git!
Kışkırtıp, vicdanına dil uzatmalarına izin vermeden git.
Öylece değil, delice git!
Git ki, gök ağlasın yer boğulsun sensizlikle.
Düşünmeden, kaybolmuşçasına git.
Sessizlik bürüsün çevreni.
Duymasın vicdanını saran o sahipsiz his.
Sen git!
Buralar hep kalır, sen git...