Özge Özdil

Hepimiz kendi tarihimizin içinde bir noktada durup, çok ardımıza baktığımız için mi taş kesiliyoruz? Hayatımızı yenileyemiyor, yeni başlangıçları göze alamıyor, bütün hayatı yalnızca yitirilmiş mazi sanıyoruz?