bu kitap benim kalbimi, ruhumu, beynimi ve insanlığımı sorgulattı. çok yoruldum, çok hırpaladı beni. bu küçük adam ben değilimdir dediğim her cümlenin sonunda bana acaba dedirtti.
geç kaldığımı düşündüğüm bir kitap.
beni aldı karşısına oturttu bak, bak küçük adam/kadın dedi. sen bu’sun kimseyi bu olduğun için suçlama dedi. sen istedin böyle olmayı kimse zorlamadı kimse istemedi böyle olmanı dedi.
ve ne yazık ki haklıydı.
kitaptaki her küçük adam hitabı beyninize kazınacak, okudukça küçüleceksiniz küçüldükçe mahvolacaksınız. ve kitap bittiğinde dayak yemiş kadar yorgun olma ihtimaliniz yüksek. gerçekler her zaman bu etkiyi yaratmıştır ben de.
kesinlikle okunmalı.