Elif Özge Ahraz

Kimse bir kitap kaybetmek istemez. Bir daha okumayacak olsak da başlığında eski, belki de kaybolmuş bir duyguyu taşıyan bir kitabı kaybetmektense bir yüzük, saat veya şemsiye kaybetmeyi yeğleriz.
Sayfa 20·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam
Bir akşam bana kavgalı yazarları aynı rafa koymamaya karar verdiğini açıkladı.
Edebiyat
Uzatmalı şöyle dedi bir soru üstüne Öğretmene: Burada, gelen gelir, alan alır, vuran vurur, vurulan ölür. Kim vurdu? diye sorarsın. Kimse bilmez. Herkes bilir. Hiçbiri ağzını açıp söylemez. Bırakırsın. Çünkü vuranı bir başkası vurur. Diyeceksin ki, peki hukuk nerde, kanun nerede? Dağın hukuku, kanunu da bu, Öğretmen
Sayfa 195 - alfa·Kitabı okudu
Ey çaresiz Neyin çaresini arıyorsun Neyin çaresi var, neyin yok Yaz bunları bir kenara Bir gün belki bulursun çareyi İnsanlar ölmesin demiyorum İstediğim ölümsüzlük değil Ne kendim, ne başkaları için İstediğim, çocuklar ölmesin
Sayfa 76 - alfa·Kitabı okudu
Roman
kafka, karabasanlarında gördü belki seni, ama adlandıramadı (ya da girmedin onun düşlerine) bilseydi, senin gibi bir yer var yeryüzünde en korkunç kitabın konusu sen olurdun. tolstoy bilseydi seni soyluluğundan bin beter utanırdı. ve kimbilir belki yazarlığında -şimdi benim utandığım gibi- avvakum bilseydi yakınında senin gibi bir kent olduğunu, kafkasları aşıp çile çekmeye sana gelir, senin mağaralarında yaşardı. dostoyevski sürülseydi sana yer üstünden notlar'ı yazardı ya da suç ve suç'u… “
Sayfa 8 - alfa·Kitabı okudu
Roman
Reklam