Özge Meşe
@ozgemesee
Oysa bizim bütün güzelliğimiz, yaşadıklarımızla düşündüklerimiz arasındaki acıklı çelişkinin yansımalarından ibaretti.
58 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Anılarımın arasında derin düşüncelere daldığım bu en yüce anda, korkunç bir biçimde, işlediğim suç ile yüz yüze geliyorum; ancak daha çok pişmanlık duymak isterdim. Mahkum edilmeden önce çok acılarım vardı, o zamandan bu yana, yalnızca ölüme ilişkin düşünceler var gibi geliyor bana. Gene de daha çok pişmanlık duymak isterdim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Saat bir, biraz önce çaldı. Bilmiyorum hangisi; saatin çekicini zor duyuyorum. Kulaklarımın içinde bir org sesi duyuyorum sanki; uğuldayan son düşüncelerim bunlar.
Yaşamımdan geçmiş herhangi bir dakikayı düşlediğim ve onu her an bitirmek durumunda olan o balta darbesini anımsadığım zaman, sanki yepyeni bir şey görmüşüm gibi titriyorum. Güzel çocukluğum! güzel gençliğim! Ucu kanlı yıldızlı kumaş. O zaman ile bugün arasında bir kan ırmağı, başkasının kanı ve benim kanım var. Bir gün insanlar benim bu öykümü okurlarsa nice masumiyet ve mutluluk dolu yıllardan sonra, bir cinayet ile başlayan ve bir idamla sona eren bu korkunç yılın varlığına inanmak istemeyeceklerdir; eksik bir yanı, eksik bir havası olacak. Ve yine de, ey sefil yasalar, ey sefil insanlar ben kötü biri değildim!
Gözlerimi kapattım ve üstüne koydum ellerimi. Unutmaya, şimdiyi geçmişte unutmaya çalıştım. Düş kurarken, çocukluğumun ve gençliğimin anıları teker teker canlandı gözümün önünde; tatlı, sakin, canlı anılar, beynimin içinde burgaçlanan, karanlık ve karmaşık düşünceler girdabı üstündeki çiçekten adacıklar gibi...
Delilik insanı yaşatır derler; en azından akıl acı çekmez; uyur, ölü gibi yaşar.