“Eşitlik aksiyomu”diye cevap verdi Jude.Olduğum insan,olacağım insanla hep aynı diyor içinden.Bağlam değişmiş olabilir; saygı görebilir mahkemede, korkulabilir bile ondan.Ama özünde tiksinme uyandıran,nefret edilecek bir insan sonuçta.Kendini havada bulduğu,uçmanın heyecanıyla feci olacağını bildiği inişin korkusu arasındaki o mikrosaniyede,x’in ne yaparsa yapsın daima x’e eşit olacağını idrak ediyor.Omzu betona vurup dünya bir anlığına da olsa irkilip ondan uzaklaşırken aklındaki son düşünce bu: x=x diyor içinden. x=x, x=x.
Hayatın bizzat boş küme aksiyomu olduğunu öne sürebiliriz. Sıfırla başlar, sıfırla biter. Her iki durumun da mevcudiyetini biliriz fakat iki deneyimin de bilincinde olmayız.