Eda özkan
@ozkaneda
Anestezist
Bolu
20 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Hayatın en verimli terapilerinden biri acıyı paylaşmak değil miydi ?
Hayat, acı ve sevginin zıtlığında yaşanan bir ikilemde çalışan denklem gibiydi. Acılar paylaşılarak azalır, sevgi paylaşılarak çoğalırdı, hayatın temelinde daima paylaşmak vardı . Cennet ancak paylaşılarak kurulabilecek en güzel yer değil miydi ?
Reklam
İnsan,bedeninin dışına çıkıp kendine bakabilmeliydi. Nasıl göründüğü, nasıl davrandığı,nasıl düşünüldüğünü anlayabilseydi, karşısındakinin üzerinde yarattığı etkiyi analiz edebilseydi, belki o zaman dengede durabilirdi.
Denge, etrafımızda olan her şeye rağmen olmamız gereken kişiyi unutmamak değil miydi ? Anlamak gerekirdi: Kendini anlattığın gibi değil, karşındakinin yorumladığı gibiydi onun zihnindeki izin .
İnsan kendi değerini bilmediğinde, kendisine ucuza değer biçecek biri mutlaka hayatına giriverirdi. Sana ne kadar değersiz olduğunu hissettirenlerle dolu bir hayat, lanetlenmişlikti .
Yaşadığımız, yaşamayı seçtiğimiz her şey Bizdik. Seçimlerimizdik Biz. Girmeyi seçtiğimiz kapı,yürümeyi seçtiğimiz yolduk... Olacağımız kişiyi seçe seçe, olduğumuz kişiye gelmemiş miydik ?
Hayatta en çok vakit geçirdiğin beş kişinin karışımına dönüşürsün demişti yazarın biri .
Reklam