Ben normalde çok güleç, konuşkan çevremdekileri eğlendiren kendim de eğlenen, şen şakrak bi insandım. Mutluydum. Şimdi ise az konuşan, az gülen, çok düşünen, kendi kendime kalmayı çok seven bir insan oldum. Ne oldu bana böyle?
Nereden başlayacağını bilmiyorum.
Çok farklı birşey bu kitap, defalarca okudum. doyamadım, bu kitap roman dan fazlası
" Gökyüzüne aşık olan biri için de ayrı bir manası var "
Sözleri o kadar derin ki donup kalıyorsunuz
Örneğin yazarın şu sözü çok hoşuma gitti
"Gözlerime gökyüzü sinmişti Onlar hep bulutları gördüler..."
Maviye tutsağım
Gökyüzüne hasret :)
" KESİNLİKLE TAVSİYE EDERİM "