leyloş
@ozlaylom
8 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Yusuf bunları tahlil edecek seviyede olmamakla beraber, "yerini bulamama"'nın azabını bütün teferruatıyla duymakta idi. Bu his herhangi bir işsizliğin verdiği can sıkıntısı veya endişeye benzemiyor, insanı gözle görülür bir şekilde eziyor ve yavaş yavaş, hayatta lüzumsuz olduğu kanaatini uyandırıyordu. Kendinde her şeyi yapabilecek kuvveti görmek, sonra yapılacak hiçbir şey bulamamak... Tükenmek bilmez bir sabırla bir meçhulü beklemek... Nihayet bütün bunları sisli bir havadaki ağaçlar gibi belli belirsiz, karışık bir şekilde hissetmek....
Bu, uzun zaman dayanılır şeylerden değildi.
Hiç geçmeyen, hiç unutulmayan şeyler de var,beyefendi!
Ölünceye kadar insanın sırtından atamayacağı şeyler de var...
Allah peygamberleri çağırıp sormuş, saadet nedir? demiş. Her biri kendilerine göre cevap vermişler. Musa: Arzı Mev'uda gitmektir; İsa: Bir yanağına vurana ötekini uzatmaktır; Buda: Hayatta hiçbir arzusu olmamaktır, yollu şeyler söylemiş. Sıra bizim Muhammed'e gelince: "Saadet hayatı olduğu gibi kabul etmektir..." demiş.
Her şeyi unutmuştu. İçinde sadece tükenmez bir bekleyiş vardı.
Ama insan derdinin üstüne kapanıp oturursa deli olur.